well hello there

•September 18, 2013 • 4 Comments

Γειά σου μωρό μου. Επιτέλους ανταμώνουμε.

philophobia

Δεν ηξέρα πως πίσω σου έκρυβες τον Aidan γδυμνό.

philophobia back

Tέσσερεις καρδούλες. Κι άλλες τόσες. Κι άλλες δεκαδύο.

χασταγκ ότιθυμασαιχαιρεσαι.

•August 24, 2013 • Leave a Comment

Ήσαντο Ιούλιος του 2004 κι οι Stellastarr παίζανε στην Αθήνα. 

για την τιμή των όπλων.

•August 11, 2013 • 2 Comments

Πάνε εννιά μήνες, ναι πάνε. Και πριν από αυτό άλλοι έξι ξέρω γω. Η φάση είναι πως έρχομαι συχνά εδώ κι ανοίγω το ημερολόγιο..όταν δε θυμάμαι πότε ήταν εκείνο το λάιβ..πως λένε εκείνη τη ριμαδομπάντα που άκουσα μία φορά το 2008 κι είχα ενθουσιαστεί..αν ήταν ο Επιστημονικός Υπολογισμός ένα από τα τελευταία μαθήματα που μου είχαν μείνει για πτυχίο στο πολυτεχνείο..

Και πολλά έχουνε γίνει μέσα σε αυτούς τους κάμποσους μήνες, είναι γεγονός.. Πήρα το doctorate μου, έφυγα από την Ολλανδία και γύρισα στην Αθήνα μέσα σε μία ημίτρελη κατάσταση, ήρθα στη Στοκχόλμη, βρήκα δουλειά, δουλειά πακέτο με το απαραίτητο μισθο_κομμιουτινγκ_και_καθημερινά_μπινελίκια. Μετά από 3+4, σύνολο 7 χρόνια αναχωρήσεων την Παρασκευή και επιστροφή την Κυριακή με κτελ, τρένα κι αεροπλάνα.. οι Κυριακές ευτυχώς έχουν πια  μόνο την κλασική ξενέρα-κατάλοιπο των μαθητικών χρόνων.

Κυρία, δηλαδή, με τα όλα της.

Στη Σουηδία η φάση είναι πως δύσκολα θα έχεις αλκόολ στο σπίτι αν δεν το εχεις προγραμματίσει. Έτσι, αυτή τη στιγμή είναι λες και είμαι πίσω στην Πάτρα φοιτήτρια που είχα μόνο ούζο, γιατί το ούζο είναι σαν τη μουστάρδα στο ψυγείο. Θα έχεις. Θα έχει μείνει από άλλη φορά. Ε, το ούζο μπήκε στη βαλίτσα μαζί με ένα λικέρ μαστίχα πριν γυρίσω Στοκχόλμη από Ελλάδα μετά το πέρας της άδειάς μου πριν λιγες μερες, καθότι ΚρητοΧιώτικη οικογένεια και ούζο,μαστίχα,γλυκα κουταλιού είναι κάτι σαν το κωλόχαρτο στο σπίτι μας. Θα έχει. Αν δεν έχει (μπαντ λακ), θα έχει σε λίγο. Ε τώρα έχει και το σπίτι μας στη Στοκχόλμη.

Με διακοπές που ήταν σαφώς όχι αρκετές, κακά προγραμματισμένες και ιδιαίτερα περίεργες. Η Άρτεμις ζήτησε πριν φύγουμε από Αθήνα για Δονούσα να γράψω σιντί για το αμάξι. Στην Αθήνα ζούνε μόνα τους πια το λαπτοπ και το ντεσκτοπ που είχα στην Πάτρα. Η μουσική μου έχει αδιαμφισβήτητα κολλήσει σε αυτήν την περίοδο..και στην προκειμένη περίπτωση δεν είχα κι άλλη επιλογή. Ντάξει εκεί ζούνε κι όλα μου τα σιντιά που δε με ακολούθησαν σε καμία μετανάστευση, ούτε στην Ολλανδία ούτε στη Σουηδία. Αλλά 3 ώρες πριν την αναχώρηση…τι μιξ να κάνεις με τα σιντί.. (πάρε τα σιντί μαζί ρε βλήμα.) Γράφτηκαν σιντιά..το ένα εκ των τριών που ήταν όντως μιξ..δεν κάηκε σωστά.. το ανακαλύψαμε πολύ αργά, ήδη στο νησί. Yeasayer ήταν το άλλο και μόνο αυτό ακούσαμε 2-3 κομμάτια τη φορά γιατί δεν προλαβαίνεις κι άλλο με 12 χιλιομετρα δρόμο ολο κι ολο (ναι, δε χρειαζόταν να το πάρουμε το αμάξι). Άρτεμη, έμαθες να τραγουδάς το 2080;

Πριν κανενα μήνα σε μία κλασική σαββατιάτικη βόλτα στα (πανάκριβα) δισκάδικα της Στοκχόλμης, που ένας θεός ξέρει τι έψαχνα στα καφάσια με το “I”, έπεσα πάνω σε live au Zenith των Indochine. To πήρα εννοείται. Το κόλλημα με τους Indochine το καλοκαίρι του 2009 (εεε..φυσικά το 2009.) είναι ανεκδιήγητο. Με το που έπαιξα το δίσκο λες και. Ξέφρενος χορός αν μη τι αλλο.

Κι ενα ποστ που διακόπηκε με ένα 2ωρο σκάιπ.

Κι ένα. δύο. τρία. γεια μας.

warriors.

•November 11, 2012 • Leave a Comment

ένα παλιό αγαπημένο warrior

 

κι ένα πιο καινούριο αγαπημένο warrior

 

Διαλιέχτε και πάρτε.

εεεεεεεεεε το Βασιλάκη πως εμεγάλωσε.

•June 24, 2012 • Leave a Comment

Ακούω το καινούριο Smashing Pumpkins.. να.. εδώ http://www.spoceania.com, και το ακούω προσεκτικά σχετικά και έχει κάποια συμπαθητικά σημεία.. τέλος πάντων σκόπευα να έρθω να γράψω πως βρε καλώς το Βασιλάκη τον Κόργκαν που’χε χαθεί και σαν τα χιόνια.. εν τω μεταξύ, ένα τραγούδι μου κινεί το ενδιαφέρον (το Pale horse) και γυρνάω να κοιτάξω ποιο είναι.. και αντιλαμβάνομαι πως εκτός που το album το λένε Oceania.. ένα τραγούδι το λένε The Celestials.. κι ένα άλλο Panopticon.. και σκέπτομαι.. ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ ρε Βασιλάκη; Σύμπτωση είναι ή κάνεις μνεία στους Isis? Τι θες να μας πεις Βασιλάκη; Τέλος πάντων δεν ξέρω τι κάνει ο Βασιλάκης, φυσικά βέβαια δεν είμαι η μόνη στα ίντερνετς που το πρόσεξε..βρήκα κάμποσα ποστς με τίτλο Billy Corgan hearts Isis και γέλασα, δε θα σας το κρύψω..

Ένιγουεη. Είναι μια γλυκιά διαδικασία αυτός ο δίσκος. Δεν είναι γλυκός ο δίσκος. Αλλά η διαδικασία..να βάζεις να ακούσεις καινούριο δίσκο Smashing Pumpkins έχει κάτι πολύ γλυκό από μόνη της.. Παρ’όλ’αυτα.. έχω ξεχάσει να ακούω Smashing Pumpkins.. αλλά πλάκα έχει!

Well.. it’s not that I don’t want to work..

•June 18, 2012 • Leave a Comment

Μεταξύ πολύ κακού καφέ σήμερα, συναδέλφων που μπαίνουν μαζικά στο γραφείο μετά από μήτινγκ (στο οποίο δεν πήγες, εγώ δηλαδή) και πρέπει να βγάλεις τ’ακουστικά να πεις goede morgen κι άμα είσαι τυχερός να τα ξαναβάλεις αμέσως αλλιώς θα σου πούνε κανα κονγκρατσουλέησον με απαραίτητη -όρθια- χειραψία για την εθνικάρα του Σαββάτου και τον Χιόρχο Καραχούνη..junge_junge_grote_drama, χρότε ντράμα ο Καραχούνης.. όχι τα χτεσινοβραδινά αποτελέσματα..αχ.. μεταξύ μας πρέπει να ξανακουμπώσεις και το κουμπί του τζην τώρα που γέμισε κόσμο το γραφείο.. ανάμεσα σε 15 .tex αρχεία και τελευταίες διορθώσεις για να κατατεθεί το πέηπερ.. μετά την πρωινή καταιγίδα και τη σκατίλα στον ουρανό, βγαίνει ένας έρμος ήλιος, κάτι σαν ήλιος.. κι έρχεται ο παπάρας και μου κλείνει τη γρίλια; μη μας κάψει; αχ.

Ανάμεσα σε όλα αυτά τα πολύ κακόμοιρα -είναι η αλήθεια- τέλος πάντων.. είναι στην επανάληψη κάποιες μέρες τώρα τούτο

Με τους Reigning Sound είχαμε πολλά πάρε δώσε πριν 3 χρόνια τέτοιο καιρό. Ωραία. Με κάτι πρωινούς φραπέδες και διαβάσματα για εξεταστικές.. Τώρα αλλιώτικα. Κύκλοι ανά τρία χρόνια, το έχω παρατηρήσει. Τα τρία. Αναρωτιέμαι για τα τρία χρόνια μπροστά.

Εύχομαι καλά κουρά(δ)για, όλοι τα χρειάζονται τα κουράγια.

obits

•June 15, 2012 • Leave a Comment

πόσο κρίμα που δεν τους ήξερα όταν τους είδα λάιβ…

 

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.