Godspeed you! Black Emperor live @ Gagarin 205, 18/12/2010

Αντίστροφη μέτρηση για την επιστροφή στην Αθήνα είχα ξεκινήσει κοντά μισό μήνα νωρίτερα.. Κι όσο πλησιάζουν οι μέρες η αγωνία γίνεται όλο και μεγαλύτερη, ώσπου το Schiphol παγώνει και ο σιδηρόδρομος επίσης..και πτήσεις δε φεύγουνε.. και η ιδέα να μείνω στην Ολλανδία λίγες ώρες παραπάνω από το αναμενόμενο, μου ανεβάζει το αίμα στο κεφάλι. Πριν 10 μέρες αυτά. Σάββατο 18 Δεκέμβρη η επιστροφή μου.. πέραν της αγωνίας να γυρίσω σπίτι μου, να φύγω από την κωλοχώρα.. το ενδεχόμενο να χάσω μία ακόμα φορά Godspeed, μου τρύπαγε το κεφάλι. Τέλος πάντων να μην τα πολυλογούμε.. κατάφερα κι έφτασα σχεδόν στην ώρα μου, έκλεισα 2 μέρες αύπνη και ψόφια.. αλλά έφτασα!

Το Gagarin είχα να το δω έτσι πήχτρα δεν ξέρω από πότε.. Την αγωνία που με έτρωγε το ίδιο.. Κάτι η κούραση, κάτι οι υψηλές προσδοκίες που φυσικά είχαν σχηματιστεί μέσα σε μια δεκαετία, ήταν λίγο σα να ήθελα να τελειώσει πριν ξεκινήσει για να μπορώ να ξέρω τι ένιωσα σε αυτο το λάιβ. Συμβαίνει συχνά. Το μισάωρο και βάλε droneιασμα στην αρχή ήταν από τις πιο βασανιστικές συναυλιακές μου εμπειρίες (επίπεδα “μαμά..φτάνουμε?” “όχι” “σε πόση ώρα?” “σε 10 λεπτά” “τώρα φτάνουμε?” “όχι” “σε πόση ώρα?” “σε 10 λεπτά” “τώρα?” κτλ κτλ ξέρετε τι εννοώ, θα έχετε κάνει κι εσείς εμετό σαν παιδάκι μέσα στο αμάξι ρωτώντας μανιασμένα αν φτάνετε αντί να πείτε “μαμα ανακατεύομαι”..). Με ένα HOPE να τρεμοπαίζει στο background, να θυμίζει ότι θα δεις Godspeed.. Ξεκίνησαν να παίζουν.. Εγώ ή αυτοί έχουν γεράσει? Ή απλά το Gagarin ήταν αδιανόητα ασφυκτικό? Ή ήμουν τόσο κουρασμένη? Ή το περίμενα τόσο πολύ πλέον και μου ήταν τόσο αδιανόητο που αναγκαστικά δε θα το χαιρόμουν τόσο? Όλα αυτά ήταν. Εκστασιάστηκα, ναι! Και όταν παίξανε Antennas to heaven ένιωσα ένα μικρό οργασμό, που παρότι δε με έκανε να κλάψω.. μου θύμισε γιατί ήμουνα εκεί εκείνο το βράδυ και γιατί ήμουνα εκεί την τελευταία δεκαετία (ας κόψω κάτι..) και γιατί τέλος πάντων οι Godspeed στέκονται εκεί που στέκονται για μένα.. απλά πράματα.. Με Providence και Dead Flag Blues, εγώ είχα γίνει και δεν ήθελα και κάτι άλλο..όχι ότι είχα σκεφτεί ποτέ τι θα ήθελα από ένα live Godspeed.. Μάλλον μου φαινόταν τόσο αδύνατον που δεν είχε φτάσει ως εκεί το μυαλό μου.. Τεράστιο λάιβ, δυόμισι ώρες.. με ένα encore για να ειπωθούν τα απαραίτητα, απ’ότι φαντάζομαι, “fuck the canadian government” και τα λοιπά αγωνιστικά για να παλαβώσει ο κόσμος..  απ’ότι έμαθα μετά.. κόσμος λιποθυμούσε, πατιόταν, έφευγε..πολλή πήχτρα και κρίμα..

Σα να αδειάσανε όλα τα συναισθήματα αυτό το βράδυ, σα να βγήκε μια υποχρέωση, κάτι που έπρεπε να γίνει από καιρό..σίγουρα δεν περίμενα ότι θα έφευγα όπως έφυγα εκείνο το βράδυ. Περίμενα ότι θα έφευγα με μάτια γουρλωμένα από την ένταση κι από την έκσταση.. ότι δε θα το πίστευα.. ότι θα ήταν το καλύτερο λάιβ της ζωής μου.. μπλα μπλα μπλα μπλα.. Δεν ήταν έτσι. Τα πράματα ήταν πολύ πιο απλά κι ίσως είναι κι αυτό κάτι.. κι ίσως είναι κι αυτό που λέμε για τους Godspeed.. ότι δεν είναι φανφάρες, φρου φρου κι αρώματα.. Ξέρω γω..

Advertisements

~ by Thelxi on December 28, 2010.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: