The Kilimanjaro Darkjazz Ensemble – Here Be Dragons

Τατατάμ. Βγήκε. Το περιμέναμε από όταν ακούσαμε το πρώτο τους και ακούσαμε τα επόμενα demo στο myspace, το περιμέναμε ακόμα περισσότερο όταν βγήκε το Mutations.. Και νααααα το. Κατά τα γνωστά, μπόλικη κατασκότεινη ambient και εισάγεται επιτέλους αυτή η ρημάδα η φωνή της Charlotte Cegarra. Πολύ Beth Gibbons και Portishead (πιο πολύ απλά Beth Gibbons.., καλό αυτό γιατί με τους Portishead εγώ έχω θέμα κι όχι καλό θέμα..) αλλά έχει ταιριάξει πάρα πολύ καλά με την όλη noir ατμόσφαιρα που στήνουν oι Kilimanjaro, oπότε το πάω πάσο..

tkde - here be dragonsΤο Here be dragons ξεκινάει με το Lead Squid,στο μοτίβο που έχουν πιάσει εξαρχής οι TKDE.. πολύ πολύ σκοτεινή και ήρεμη electronica , freejazz και πάρε να’χεις.. Aρκετό τσέλο στο Caravan! για να μας καλοπιάσουν λιγάκι (το τσέλο δηλαδή γιατί το αγαπάμε όταν χώνεται στις ενορχηστρώσεις και οι ΤΚDE το κάνουν καλά..) και oriental -ναι- ήχοι  μπερδεύονται και το χαώνουν κι άλλο. Aπό το Εmbers και μετά, μπαίνει αυτή η BethGibbons-ική φωνή.. για να ξεχάσουμε εντελώς ότι θυμόμασταν από το πρώτο το selftitled των TKDE.. κι αν έρθει ένας .. έναν θέλω μόνο, όχι περισσότερους.. να μου πει ότι δεν είναι εντελώς Portishead το κομμάτι, θα κεράσω Big Babol..
Στο Mists of Krakatoa αυτή η φωνή γυρνάει στα πιο Lisa Gerrard της και μάλλον πρέπει να το περίμενα γιατί δεν μου έκανε φοβερή εντύπωση που το γύρισε. Ντάξει είναι φωνή με φάσμα, βέβαια.. αλλά κάπως σαν να με κουράζει, ίσως να είναι λίγο αναμενόμενο αυτό το κλαψιάρικο βιολί πάνω σε αυτή τη φωνή; Δεν ξέρω..

Ναι, είναι η φωνή που κάνει αυτό το δίσκο των TKDE διαφορετικό από τους προηγούμενους. Και ναι, τον κάνει κάπως πιο ζεστό, κάπως πιο προσωπικό. Ναι, όλη αυτή η κινηματογραφίλα που βγάζουν οι ΤΚDE και οι εικόνες οι σκοτεινές και καπνισμένες (αυτές οι λίγο σαν το decor του Ρεσιτάλ στα Εξάρχεια αν με καταλαβαίνετε..)..όλο αυτό, ναι, ολοκληρώνεται από τη φωνή της Cegarra.. Αλλά. Έχω εκεί ένα “αλλά”, δεν το έχω διευκρινήσει ακόμα, οπότε θα δούμε.. Ας φτάσω τώρα εκεί που θέλω να φτάσω. Το MacGuffin που κλείνει το δίσκο, είναι το διαφορετικό σε σχέση δηλαδή με αυτό που συνηθίζουν οι TKDE. Πολύ full ήχος, αφήνει στην άκρη το όλο “μυστήριο” που έχτιζαν σε όλο το δίσκο και μάλλον είναι ό,τι πιο δυνατό έχουν κάνει ως τώρα. Όπως ακριβώς μου είχε κάνει εντύπωση η ένταση του Τwisted Horizons στο Mutations..το ίδιο με κόλλησε το MacGuffin, χωρίς να τα μπερδεύει, όμορφη ξεκάθαρη και καθόλου μπασταρδεμένη βαβούρα. Δις άι λάικ. Ε ναι, τι να κάμουμε.. θα το αφήκουμε στο repeat το MacGuffin.. αυτό μας άρεσε πιο πολύ απ’όλα. Ξέρω γω.. δεν θα το ονόμασαν και τυχαία MacGuffin..

Advertisements

~ by Thelxi on October 25, 2009.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: