ένα εκατομμύριο και εξήντα εφτά σκέψεις.

Μετά από ένα εκατομμύριο και εξηντά εφτά σκέψεις, ο πονοκέφαλος είναι παιχνιδάκι. Οι μισές από αυτές, δυσάρεστες, βασανιστικές, σπαστικές, σκαλωτικές και γενικά όχι καλές πως το λένε.. το ένα τέταρτο αυτών ελπιδοφόρες και το τελευταίο ένα τέταρτο άσχετες. Συγκράτησα μία εκ των άσχετων, για ένα σπίτι κάπου κοντά στο Αίγιο που δεν έχει τελειώσει τη σοφίτα εδώ και χρόνια, δηλαδή έχει στέγη αλλά δεν έχει τοίχους… και απλώνουν εκεί μπουγάδα, φόρα παρτίδα στη σοφίτα πάνω στην εθνική, ωραίο θέαμα, διαφορετικό! Αυτή η σκέψη κρατήθηκε όρθια ανάμεσα σε ένα εκατομμύριο εξήντα έξι άλλες.. εκ των οποίων οι 500.030 περίπου ήταν από μόνες τους πάρα πολλές..

Λοιπόν, ανάμεσα σε τέτοιες σκέψεις.. ρε όποιο τραγούδι και να ακούσεις, κάτι θα βρεις να ταιριάξεις με τη σκέψη σου..μα δεν υπάρχει περίπτωση να μη συμβεί αυτό.. και σίγουρα δε θα συμβεί για καλό. Μπορεί βραχυπρόθεσμα να φαίνεται πολύ καλό κι ευχάριστο κι άλλα τέτοια, αλλά μακρυπρόθεσμα είναι ένα πολύ κακό πράγμα. Στο τελευταίο ταξίδι για Αθήνα από Πάτρα, soundtrack ήταν το mixtape Action!-Sleepy Sweet, παρατήρησα ένα κάποιο pattern ταξιδιωτικό..για δρόμους, για ταξίδια κτλ.. Άμα έπλεκα πουλόβερ, θα είχα βρει κάποιο άλλο pattern..διαφορετικό, αλλά θα είχα βρει ένα.. Κάπως έτσι μπορείς να καταστρέψεις χαρούμενα τραγούδια. Αποδεδειγμένο με μαθηματική ακρίβεια.. Το πιο χαρούμενο σου τραγούδι, μπορεί να γίνει το πιο λυπητερό μέσα σε δευτερόλεπτα, αρκεί να κάνεις την κατάλληλη σκατένια σκέψη και να βρεις τον πιο σκατένιο συνδιασμό. Εύκολα πράγματα. Βέρι μάτς.

Δε θυμάμαι τι σκεφτόμουν όταν ξεκίνησα το ποστ, νομίζω άκουγα πάλι το Always crashing in the same car.. Είχα πονοκέφαλο σίγουρα, αλλά τώρα με έχει πιάσει το παυσίπονο και μου πέρασε. Δεν πολυέχει σημασία βέβαια. Πάντως σίγουρα έχω δίκιο. Για τα πάντα ως συνήθως. Απλά τώρα αναρωτιέμαι αν υπάρχει λόγος να οργανώσεις ένα εκατομμύριο και εξήντα εφτά σκέψεις, ή είναι καλύτερα να τις κάνεις ένα ωραίο delete, και μετά ένα malloc για τις επόμενες ένα εκατομμύριο κι εξηντά εφτά σκέψεις. Ή μήπως είναι καλύτερα να κρατήσεις μια δυο, επιλεκτικά. Νομίζω ότι έχω αποφασίσει να κάνω το δεύτερο από τα τρία, χωρίς βέβαια να καταλαβαίνω ότι θα κρατήσω και μια δυο επιλεκτικά, οπότε θα κάνω το τρίτο..

Τέτοιες αηδίες σκέφτομαι, δηλαδή αν μετρήσουμε όλο αυτό το ποστ σαν μία σκέψη (χαριστικά, αν κι είναι περισσότερες από μία σκέψεις) έχουμε φτάσει τις ένα εκατομμύριο κι εξηντά οκτώ σκέψεις. Ένα εκατομμύριο κι εξηντά οκτώ σκέψεις που θα μου προσφέρουν, χμ.. γύρω στο τίποτα + 0.01. Χωρίς να υπολογίσω το σφάλμα της απόδοσης. Αλλά τίποτα + 0.01 είναι λίγο, πως να το κάνουμε. Μια άλλη μέρα μπορεί να εξηγήσω πως τις μέτρησα αυτές τις σκέψεις. Μπορεί κι όχι. Προς το παρόν θα σας κλείσω το ποστ στη μούρη και θα βάλω The Crimea – White Russian Galaxy αντί για Smog – To be of use, γιατί θέλω να κρατήσω τις αναλογίες στις σκέψεις.. Αυτά τα ολίγα.

Advertisements

~ by Thelxi on October 20, 2008.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: