Aνώμαλη πόλη

Ξυπνάω σήμερα τρεις-τέσσερεις φορές και με ξαναπαίρνει ο ύπνος. Στα ενδιάμεσα όνειρα βλέπω πως “μα φυσικά και δεν είναι Κυριακή. πρέπει να πάω για την προφορική εξέταση. ξέχασα το λαπτοπ σπίτι πως θα κάνω την παρουσίαση?” και τέτοια. Ξυπνάω εντέλει οπότε και πρέπει να αποφασίσω αν θα πάω να πάρω εφημερίδα και να μείνω με ένα ευρώ ή θα πάω να σηκώσω λεφτά και να πάρω εφημερίδα.. Αποφάσισα να πάω μέχρι τη ριμαδοτράπεζα αφού θα έβγαινα που θα έβγαινα..
Κατεβαίνω λοιπόν και μπαμ μες στη μούρη μου το πρώτο κρούσμα. Mαμά-μπαμπάς-μωρο_καροτσάκι-αδερφάκι_που_περπατάει .. Δε πιτσιρίκις ντυμένα το ένα Ζορό, το μωρό κάτι απροσδιόριστο..

Χμ. Βγαίνω από το δρόμο μου, κοιτάω δεξιά (πρόσφατη συνήθεια όταν συνειδητοποίησα ότι αν κοιτάξω πρώτα δεξιά καθώς βγαίνω από το δρόμο μου, βλέπω θάλασσα..) και δε βλέπω τίποτα ύποπτο οπότε και περνάω απέναντι. Περπατάω, περπατάω και μπαίνω στον αγαπημένο μου δρόμο, οδός Τζουρτζ (σωστά το έγραψα..). Και να μην υπάρχει λόγος να πάω από εκεί, από εκεί θα πάω. Είναι όλο νεοκλασικά και τέτοια, γενικώς πολύ ωραίο δρομάκι.. λες κι είσαι σε άλλη πόλη κι άλλη εποχή. Πουλάκια τιτιβίζουν και τα σχετικά, είναι Κυριακή και το καταλαβαίνεις από την ησυχία, πάω να πάρω εφημερίδα, γενικώς ωραία πράγματα.. Τελειώνει η οδός Τζουρτζ και στρίβω στη Σατωβριάνδου που από τη μια μεριά της είναι στο ίδιο στυλ με το νεοκλασικό του Ωδείου, το νεοκλασικό ενός κέντρου απεξάρτησης(?) και το κιτς αναπαλαιωμένο ροζ νεοκλασικό. Από την άλλη της μεριά είναι ένα δημοτικό σχολείο..Νιεχ νιεχ..

Με το που στρίβω στη Ρήγα Φεραίου έρχεται το δεύτερο κρούσμα.. από κάπου μου έρχεται στα πρωινά αυτάκια μου κάτι σε μπαμπολέιο, μπαμπολέιο..(12 το πρωί ε..) Και μέχρι να πάρω χαμπάρι τι συμβαίνει έρχεται το κύμα. Μαμάδες, παιδάκια, σκυλάκια ντυμένα με τις ελεινές αποκριάτικες στολές των γκρουπ της παρέλασης. Αρχίζω να μυρίζομαι ότι είναι η μικρή αποκριάτικη παρέλαση των μικρών. Αφού καταστράφηκε όλο το λαλαλα της οδού Τζουρτζ, αποφασίζω να πάω γρήγορα στην τράπεζα και γρήγορα στο περίπτερο. Φτάνω λοιπόν στο ΑΤΜ και είμαι πλέον πολύ κοντά στο στόμα του λύκου, κοντά σε κεντρικές πλατείες και τα λοιπά.. Σηκώνω λεφτά και ξεκινάω για την πλατεία Όλγας (με τα 1-2-3-4 περίπτερα) που είναι δίπλα.

1η γωνία – 1ο περίπτερο κλειστό. Διασχίζουμε προσεκτικά την πλατεία ανάμεσα σε τρομακτικά μωρά ντυμένα με φούξια γκοσγκοριζέ (λολ) στολές που δεν ξέρω τι παρίσταναν ακριβώς, μαμάδες ντυμένες το ίδιο, μαμά στο κινητό με μωβ εμετική περιβολή απο το γνωστό σιχαμερό καρναβαλικό ύφασμα να ρωτάει “μηνιιιείδατε τον λιιιιιύκο μας, γιατί εμείς το χάσαμε” κι άλλα τέτοια.
2η γωνία – 2ο περίπτερο κλειστό. Διασχίζουμε κάθετα την πλατεία με φωνίτσες “μην πας εκείιιι.. α πήγες”, “έλα να βγάλουμε φωτογραφία. Κάτσε να βάλει κι η γιαγιά μας το καπέλο” , “Μήπως έχεις έναν αναπτήρα να το λύσουμε αυτό?(το μπαλόνι που δέσαμε στο χέρι μας)” και πολλά άλλα αν σκεφτούμε ότι μιλάμε για απόσταση 20-30 μέτρων?
3η γωνία – 3ο περίπτερο κλειστό. Δεν πρόκειται να πάω μέχρι το 4ο φυσικά, το βλέπω κι από εκεί που είμαι πως είναι κλειστό. Αφού ρίχνω τα σχετικά καντήλια, αποφασίζω ότι δε θα το βάλω κάτω κι ότι θα γυρίσω σπίτι με εφημερίδα, οπότε ξεκινώ το ταξίδι μου μέχρι την Γεωργίου, που άμα δεν είναι κι εκεί ανοιχτά τα περίπτερα, δε θα είναι πουθενά.

Είμαι λοιπόν πάλι στη Ρήγα Φεραίου. Ο κόσμος άπειρος. Μία γιαγιά τρώει σκάλωμα η καημένη μες στη μέση του πεζοδρομίου και μένει ακίνητη και κοιτάει το άπειρο και την σπρώχνουν διάφοροι μαλάκες ντυμένοι μαλάκες και τέτοια. Χαζεύω και σε ένα δύο μαγαζιά τις βιτρίνες (ε αφού τον έκανα τον κόπο να φτάσω ως εδώ..) κι από μακριά προσπαθώ να καταλάβω αν το περίπτερο Φεραίου – Νικολάου είναι ανοιχτό. Και είναι!! Φτάνω στο περιπτέρι και νιώθω ότι έχω ανέβει το Matterhorn. Σκέφτομαι από μέσα μου τι πλάκα που θα είχε να μην είχε εφημερίδα, αλλά είχε. Τη βουτάω, την πλερώνω ντάνγκα ντάνγκα και πάω να φύγω κι ακούω το εξής:
“Να πάρε αυτές. Με ρίγανη τις θες?” .

Στιγμιαία προσπαθώ να καταλάβω σε τι αναφέρεται η μαμά που είναι θηλυκό ουσιαστικό, είναι στον πληθυντικό κι έχει ρίγανη. Κοιτάω και βλέπω ότι είναι οι πατάτες. Κι αρχίζω κι αναρωτιέμαι γιατί σε αυτήν την πολή τα κάνουνε όλα θηλυκά και το γιαούρτι γίνεται η γιαούρτη/η γιαούρτα – οι γιαούρτες..
πρόσφατο πραγματικό παράδειγμα #1: στο super market “Θα μου βάλετε και μισή κιλό γιαούρτα. Φρέσκια να είναι, όχι όπως την άλλη φορά” (παρακάμπτω το μισή κιλό γιαούρτα αντί του μισό κιλό γιαούρτα. είναι φανερό πόσο ήθελε να τονίσει τη θηλυκότητα του γιαουρτιού..)
πιο πρόσφατο πραγματικό παράδειγμα #2: στα Goody’s “να σας ρωτήσω δεσποινίς, μήπως έχετε γιαούρτες???” (ναι στα Goodys). Κλείνω αυτή την παρένθεση και συνεχίζω το δρόμο του γυρισμού προσπαθώντας να ξεχάσω τις γιαούρτες και τις πατάτες..

Περπατώ περπατώ εις το δάσος μέσα στον πανικό, τις αγκαλιές, τα φιλιά, τα “χρυσή μου” (νόμιζα ότι είχε εκλείψει και η φράση και το είδος της “χρυσής μου”) και τέτοια. Κοιτάω σε μια δόση απέναντι γιατί ακούω έναν τζερτζελοσαματά που μου θύμισε κάτι από τις πολύ eightίλες των Depeche Mode (ευτυχώς δεν ήταν) και βλέπω ένα στέκι ενός γκρουπ με τίτλο και θέμα “Πουά Ματ” … Ήθελα να στείλω ένα φάσκελο απέναντι για αυτόν που εμπνεύστηκε αυτό το ευφυές, αλλά έχουν δει και πολύ χειρότερα τα ματάκια μου.. Η περιβολή τους ήταν ένα mix πουά και σκακιέρας σε ανέμελο πειρατικό? Κάτι τέτοιο κιτς τέλος πάντων και χαζοχαρούμενοι καρναβαλιστές χοροπηδιάρηδες έξω από το στέκι. Ουφ αμάν.

Συνεχίζω να προχωράω και αφού έχω φτάσει σε ένα πιο ήρεμο κομμάτι του δρόμου πια λέω να μπω να πάρω ένα παγωτάκι.. Βγήκα με ένα κουτί παστάκια, γιατί είμαι πολύ μεγάλη γουρούνα. Και σιγά σιγά ξαναμπαίνω στη Σατωβριάνδου και ξανά στη Τζουρτζ κι αποφασίζω να βγάλω φωτογραφίες αφού δεν έχει κόσμο τριγύρω. Και κοιτάω αριστερά και βλέπω τη θάλασσα και μπαίνω στο δρόμο μου, αποφασίζω να βγάλω φωτογραφία κι ένα σχεδόν ερείπιο παλιό σπίτι από την εποχή των Ιταλικών φαντάζομαι (το διπλανό του το γκρέμισαν) και μία ακόμα το μηχανουργείο(?) που είναι στη γωνία κι είναι το τέλειο ερείπιο. Κι ανέβηκα πάνω κι έφαγα ένα παστάκι.

Advertisements

~ by Thelxi on February 24, 2008.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: