Pea.

Ντάξει δε θέλει και διευκρίνηση ότι τις τελευταίες μέρες το έχω ρίξει στα αργά, βασανιστικά, ψυχοπονιάρικα .. Φαίνεται από τα προηγούμενα ποστς. Σήμερις απ’όταν γύρισα ακούω τους Codeine στο Frigid Stars. Εικοσαετία έκλεισε..

Είναι τρομερά αστείο πόσο καθόλου δεν μπορούν να σε αγγίξουν -με την κακή έννοια, την πεσιματζίδικη- τα αργά, βασανιστικά, ψυχοπονιάρικα κομμάτια όταν είσαι σε αυτή τη φάση που όλα σου φαίνονται τρομερά αστεία. Τέλος πάντων σε αυτή τη φάση που είσαι στα καλά σου.

Codeine, εγώ σήμερα δεν πέφτω. Με το συμπάθειο, αλλά θα μου κλάσετε! ;ρ

είναι ωραίο κομμάτι όμως ε. πολύ.

να βάλετε τα στοιχήματά σας για το αν αύριο θα ακούω Smog ή όχι! ;ρ

Codeine – Pea.mp3

Pretenteris Epic Trinket

Δεν μπορώ. Σήμερα έχω ξελιγωθεί στα γέλια. Ξυπνάω το πρωί και βλέπω που έχουνε πάρει το Βήμα κι είχε κονκάρδα το Σταύρο Θεοδωράκη “Σταύρος ο Άγριος Βήμαfm 99.5″ . Λέω όχι δε γίνεται, δεν παίζει να βγάλανε κονκάρδες. Κι όμως! Πάνω στην αναζήτηση της κονκάρδας του Πρετεντέρη.. ο περιπτεράς λέει “Όλοι τον Πρετεντέρη ψάχνουνε!” αχαχαχαχχααχ. Τελικά τον βρήκα. Δεν μπορώ. Θα κατουρηθώ. Ο πειρασμός ήτανε τεράστιος. Δεν ήξερα τι να την πρωτοκάνω. Ξεκίνησα με αυτό:

–a little WOW knowledge may be helpful :P–

αχαχαχαχχ

…and did it do any good?

(Δεν ξέρω αν αυτό το ποστ ανεβαίνει πιο πολύ για αυτή τη φωτογραφία ή για το ίδιο το κομμάτι..)

Για τις κρύες, τις μεγάααααλες, τις τεράααααστιες ημέρες και νύχτες. Αυτές που δεν λένε να τελειώσουν, για να έρθει μία επόμενη μεγάααααλη, τεράστια ημέρα και νύχτα. Που θα την ακολουθήσει άλλη μία. Για όλες αυτές τις κρύες και μεγάλες, τεράστιες ημέρες και νύχτες που δεν έχουν απολύτως κανένα νόημα. Τις μίζερες τις μέρες. Για όλα αυτά που διαλύονται τέλος πάντων, ασιχτίρια..

Bedhead – Powder.mp3

(“What fun life was“, λέγεται ο δίσκος των Bedhead που περιλαμβάνει το Powder.. μπαχαχα.)

Lοw

Ε κάθομαι και κάνω το απόλυτο τίποτα και κοιτάω τοίχους (διάφορους, όχι μόνο έναν). Κι ακούω Low, την ηχογράφηση από το περσινό live στο Eindhoven στην Catharinakerk, που είχε μεταδοθεί στο ραδιόφωνο (και μετά ανέβηκε και στα ντερνέτια και ψάχτε το να το κατεβάσετε). 2ωρο live και βάλε.. με επιπλέον ορχήστρες και φωνές.. Σκέψου να δεις Low μέσα σε εκκλησία.. Πρέπει να είναι φοβερή ατμόσφαιρα. Εδώ και μόνο η ηχογράφηση και είναι ανατριχιαστική.. που να το βλέπεις..

Tο Sandinista πιο αργό ακούγεται 10 φορές πιο μεγαλειώδες απ’ότι ήδη είναι ..

Mε ένα καινούριο (?) “My love is for free” (?) να καίει καρδιές.. :/

Low live @ Eindhoven – Sandinista.mp3
Low live @ Eindhoven – My love (is for free).mp3

Aχ αυτοί οι μορμόνοι..

February is going to be a beautiful Constellation Records month!

Ο τίτλος είναι αυτοεξηγούμενος ε.
Στις 8 Φεβρουαρίου βγαίνει το καινούριο των Silver Mt. Zion με τίτλο Kollaps Tradixionales. Κάποια από αυτά καινούρια κομμάτια τα είχαν παίξει και στο live το 2008 στο Κύτταρο.. Οh yes. Ε..μετά το 13 Blues for Thirteen Blues, όλα μπορούν να είναι καλύτερα.. σίγουρα αυτός δεν ήταν κι ο αγαπημένος μου δίσκος από SMZ..

Στις 16 Φεβρουαρίου (ή στις 25 Ιανουαρίου από την 4AD, διαλιέχτε και πάρτε) γίνεται κάτι ακόμα πιο φαντασμαγορικό, σαν γεγονός δηλαδή. Κυκλοφορεί το Falling Down A Mountain, των Tindersticks. Έτσι για να δείξουν ότι το Hungry Saw πέρσυ δεν ήτανε μια αρπαχτούλα, αλλά όντως γύρισαν στα πράματα.. Δηλαδή.. μπορεί να ήταν κι αρπαχτούλα.. μπορεί και το Falling Down A Mountain να είναι αρπαχτούλα.. αλλά τέλος πάντων είναι σίγουρα ένα “in your face” σε όσους είχαν πειστεί ότι το Waiting for the moon το 2003 ήταν η τελευταία τους δουλειά.. Έεεελα μωρέ.. σε αυτούς πήρε 7 χρόνια να βγάλουν δίσκο.. σε μένα πήρε 7 χρόνια να πάρω πτυχίο (still expected)..
Τέλος πάντων και για να αφήσουμε αυτά τα τυπικά.. φυσικά κι έχουν leakάρει και τα δύο.. φυσικά και τα έχω ακούσει ήδη από κάμποσες φορές το καθένα.. Φυσικά και δε θα εκφέρω άποψη ακόμα. Όχι, μαλακίες.. θα πω! Το Κοllaps Tradixionales μου άρεσε. Είναι ωραίγιο. Πολύ. Έχει κι αυτά τα Metal Birds που τα είχαν παίξει σε εκείνο το live και με είχανε αφήσει από τότες. Έχει πολύ λαλαλα. Το λαλα του Efrim Menuck το παράφωνο κτλ. Καλό είναι, ναι. Και δυνατό και ψόφιο ταυτόχρονα.
To Falling Down A Mountain ρε γαμώτη.. πάλι μια από τα ίδια. Κι αυτό το λέω εγώ που τους αγαπώ πολύ τους Thundercats. Μία συνταγή, γνωστή, ξαναζεσταμένη ή όχι… είναι μία από τα ίδια.. με τις βαριές του στιγμές, με τις ασήκωτες, με τα γλυκανάλατά του και φυσικά με εξαιρετικό intro. Αυτό πως σκατά το κάνουνε κάθε φορά και λατρεύω τα intro τους.. μυστήριο..θα το ερευνήσω. Τι να γίνει.. είναι Tindersticks.. και να ήθελα να το κακολογήσω (που δε θέλω..), δε θα μπορούσα.
Μπάι δε γούει.. και οι Silver Mt. Zion και οι Tindersticks έχουν ανακοινώσει ευρωπαϊκά tour, γι’αυτό το νου σας..

(ps: πότε έγινε της μόδας να βγάζουνε trailer για τους αναμενόμενους δίσκους? )

Oh oh it’s close

Καινούριο Red Sparowes, The Fear Is Excruciating, But Therein Lies The Answer, στις 6 Απριλίου.. Κι ακούγεται διαφορετικό και μας πιάνει ανυπομονησία! :>

Nepenthe

Cul de Sac – Nepenthe.mp3

Eluvium – Nepenthe.mp3

slightly closing eyes

*sigh*

Locomotora

Όταν βρίσκω μία μουσική για να συνοδεύσει τη διάθεσή μου τις μισές φορές λέω “ψψψ τη βρήκα..” τις άλλες μισές λέω “τώρα όντως τη βρήκα ή νομίζω πως τη βρήκα και παίζει και να μην τον ξανακούσω ποτέ αυτόν το δίσκο?” Σε έχει συνεπάρει o ενθουσιασμός για το timing της ανακάλυψης, πρέπει να έχεις κι ένα περιθώριο αμφιβολίας, μην είμαστε κι απόλυτοι.. Και λέμε τώρα για τις φορές εκείνες που δε θες να ακούσεις το στάνταρ δίσκο που βάζεις για να ξεσπάσεις σε κλάμματα – όλοι έχουν από τουλάχιστον έναν τέτοιο, σας διαβεβαιώνω.. ή τέλος πάντων το στάνταρ δίσκο της κάθε διάθεσης.. Όταν είσαι σε εκείνη τη φάση που ψάχνεις κάτι καινούριο ή έστω κάτι που δεν έχεις λιώσει..
Η αλήθεια είναι ότι σπανίζουν αυτές οι στιγμές, γιατί όταν θα ψάχνεις για -καινούρια- μουσική να συνοδεύσει τη διάθεσή σου.. ε το πιο πιθανό είναι ότι η διάθεση δεν είναι η διάθεση “we’re going to climb mount everest” αλλά μάλλον κάτι σε “θέλω να ανοίξω μία τεράστια τρύπα και να μπω μέσα” (ή “one of these days we’ll get off of our butts and rent Die Hard again” ..) Θέλω να καταλήξω, ότι αυτές οι στιγμές σπανίζουν γιατί δε γίνεται όταν έχεις όρεξη μόνο για την τρύπα σου να έχεις την υπομονή να ψάξεις για αυτή την καινούρια μουσική. Όταν θα θες την τρύπα σου, θα θες κι όλα εκείνα τα γνώριμα που σε κάνουν να νιώθεις άνετα μέσα στην τρύπα σου..
Στην τρύπα μου σήμερα εγώ εκτός από πολλά κουτιά χαρτομάντηλα για το συνέδριο της μύξας,  έχω βάλει τους Locomotora με το ομώνυμο άλμπουμ, που τους ακούω για μόλις δεύτερη φορά.. Οι Locomotora είναι από το Tampere της Φινλανδίας.. Στο Tampere της Φινλανδίας είναι ένα master που με ενδιαφέρει.. Στο Tampere της Φινλανδίας κόβω το δεξί μου χέρι ότι θα κάνει ένα κρύο από την Αθήνα μέχρι το Tampere της Φινλανδίας..Οι Locomotora είναι ό,τι πρέπει για τώρα.. δεν ξέρω αν είναι καλός ο δίσκος τους.. δε με πολυνοιάζει κιόλας είναι η αλήθεια.. αλλά για τώρα είναι μια χαρά και ταιριάζει.. είναι αργός δίσκος. Τον βγάλανε πριν κάνα δίμηνο.. φρέσκο πράμα.. κι είναι και νταουλόουνταμπλο.. ναι δηλαδή το προτείνω. Άμα θέλετε δηλαδή να ανοίξετε εκείνη την τρύπα που λέγαμε..

Download: Locomotora – Locomotora [2009]

aaah.. this time of the year again..

Λοιπόν λέει είναι παραμονές Χριστουγέννων και λατς κρίτσματς άι γκέιβ γιου μα χαρτ και τα τέτοια. Δεν υπάρχει η διάθεση βρε μανούλα μου, εγώ την έχω αλλά τριγύρω δεν υπάρχει σε λέω. Δε μου αρέσει αυτό. Εγώ γουστάρω φωτάκια. Με το ζόρι έβγαλα το δικό μου τοπ 10 albums της δεκαετίας που φεύγει και τέτοια κλισέ. Με το ζόρι δεν εννοώ ότι το έκανα με δυσκολία, εννοώ ότι με πίεσαν μεγαλοπαράγοντες και μου βάλανε το μαχαίρι στο λαιμό και τέτοια τώρα εγώ μόνη μου δε θα το έκανα σε λέω. Εντέλει μου βγήκε πολύ πιο εύκολα απ’ότι φανταζόμουν και πολύ πιο αυθόρμητα. Κι εξίσου αναμενόμενα. Ναι προφανώς Lift your skinny fists like antennas to heaven ρε μπάρμπα.. Τέλος πάντων, αυτή η χρονιά θα κλείσει με διάφορες μεγάλες αλλαγές, κάποιες εκ των οποίων με τρομάζουν απίστευτα. Καταρχήν είμαι άστεγη μες στο ίδιο μου το σπίτι! Πως να γκρεμίσετε το σύμπαν σας μέσα σε 10 υπέροχα δευτερόλεπτα: Τι συμβαίνει όταν οι άνθρωποι που ήταν οι πρώτοι στη λίστα αυτών που θες να τρέξεις να μοιραστείς τους μουσικούς σου θησαυρούληδες, περνάνε στην αντίθετη πλευρά του δρόμου και θες να μη βρούνε ποτέ ποτέ ποτέ το καινούριο σου διαμαντάκι? Συμβαίνουν αυτά τα πράματα? Νταξει, εγώ σοκαρίστηκα.
(2000) Lift your skinny fists like antennas to heaven – Godspeed You!Black Emperor. Όχι δε λέμε για ιστορίες, επαναστάσεις, μουσικούς οργασμούς, για τίποτα από αυτά δε λέμε, λέμε για αυτή την κοσμική αλλαγή στο 5.30 του Antennas to heaven..έτσι απλά.
(2001) Τhe Nightly Disease – Madrugada, γιατί πάντα γυρνάς στην πρώτη σου αγάπη κι έχει κι ένα Frontman αυτός ο δίσκος (κι επειδή το Industrial Silence βγήκε το 1999).
(2005) Αt the soundless dawn – Red Sparowes, γιατί σημάδεψε την μετά2005 εποχή και το “σημάδεψε” είναι απλά μια λέξη.
(2000) Kid A – Radiohead, για ένα how to disappear completely.
(2002) Turn on the bright lights – Interpol, για τις πανελλήνιες, για ένα cd που άντεξε το repeat all, για τέτοια τέλος πάντων .
(2003) Waiting for the moon – Tindersticks, για το ομότιτλο.
(2004) Walking cloud and deep red sky, flag fluttered and the sun shined – Mono, τι πάει να πει γιατί!? Ρώτησε ποτέ κανείς τη Βίκυ Βολιώτη στο Λόγω τιμής γιατί “όσα δεν πρόλαβε να ζήσει ήταν όλη της η ζωή”!? ε μα τώρα.. ;ρ
(2004) Τhe power out – Electrelane, για τα φοιτητικά μου χρόνια όου γιεα.
(2001) Αny other city – Life without buildings, γιατί όλοι μας έχουμε προσωπικά άκυρα αγαπημένα
(2000) Relationship of command – At the drive-in, γιατί ήμανε νια και γέρασα.
Πέταξα έξω το Things we lost in the fire – Low (2001), γιατί σε αυτό το θεωρητικό νησί που έχεις ναυαγήσει κάθε φορά που βγάζεις top-κάτι δε θα ήθελα να κόψω τις φλέβες μου μια ώρα νωρίτερα..